โรคเอ็มพ็อกซ์ (Mpox - Thai)

Switch to English

โรคเอ็มพ็อกซ์คืออะไร?

โรคเอ็มพ็อกซ์ (เดิมชื่อ monkeypox) เป็นโรคที่เกิดจากไวรัสฝีดาษลิง โดยปกติจะทําให้เกิดการเจ็บป่วยเล็กน้อยด้วยการมีผื่น ส่วนใหญ่แพร่กระจายผ่านการสัมผัสทางกายหรือการสนิทสนมทางเพศเป็นเวลานาน (ผิวหนังต่อผิวหนัง) กับผู้ที่เป็นโรคเอ็มพ็อกซ์ คนส่วนใหญ่หายภายในสองสามสัปดาห์

โรคเอ็มพ็อกซ์แพร่กระจายอย่างไร

โรคเอ็มพ็อกซ์แพร่กระจายได้ไม่ง่ายระหว่างคน โดยปกติจะแพร่กระจายจากคนสู่คนโดยการสัมผัสทางกายหรือการสนิทสนมทางเพศเป็นเวลานานกับผู้ที่เป็นโรคเอ็มพอกซ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้ที่มีผื่นที่ผิวหนัง รอยโรค แผลอักเสบหรือสะเก็ด

นอกจากนี้ยังสามารถแพร่กระจายผ่านการสัมผัสกับเสื้อผ้าหรือสิ่งของ (เครื่องนอนหรือผ้าเช็ดตัว) ที่ผู้ติดเชื้อใช้และผ่านฝอยละอองน้ำมูกน้ำลาย (ไอและจาม)

ไม่แพร่กระจายผ่านการสัมผัสแบบผิวเผิน

คนติดเชื้อตั้งแต่เริ่มมีอาการแรกจนกระทั่งรอยโรคทั้งหมดแข็งตัว แห้งและหลุดออก พร้อมกับมีชั้นผิวหนังใหม่ขึ้นด้านล่าง

ใครบ้างที่มีความเสี่ยง

ใครก็ตามที่มีการสัมผัสทางกายหรือการสนิทสนมทางเพศเป็นเวลานาน (การสัมผัสทางผิวหนัง) กับผู้ที่เป็นโรคเอ็มพ็อกซ์ สามารถติดเชื้อได้

คนที่มีความเสี่ยงมากที่สุดคือชายรักร่วมเพศ(เกย์) คนสองเพศและผู้ชายคนอื่น ๆ ที่มีเพศสัมพันธ์กับผู้ชาย คนที่กำลังเดินทางไปยังประเทศที่มีการระบาดและคนที่มีคู่นอนหลายคนหรือเข้าร่วมงานปาร์ตี้ขนาดใหญ่หรือมีเพศสัมพันธ์ในสถานที่จัดงาน

อาการของโรคเอ็มพ็อกซ์

อาการของโรคเอ็มพ็อกซ์อาจพัฒนาได้ถึง 21 วันหลังจากสัมผัสกับผู้ติดเชื้อ

อาการอาจรวมถึงผื่นที่อาจเจ็บปวดและส่งผลต่อส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายรวมถึง:

• อวัยวะสืบพันธุ์
• บริเวณรอบทวารหนักและก้น
• ภายในปาก
• ใบหน้า
• มือและแขน
• เท้าและขา

ผื่นอาจนำไปสู่เม็ดพุพอง ตุ่มหนอง สิวหรือแผลเปื่อยและอาจมีจํานวนรอยโรคแตกต่างกัน ผื่นอาจเปลี่ยนแปลงและผ่านขั้นตอนต่าง ๆ เช่น อีสุกอีใส ก่อนที่จะกลายเป็นสะเก็ดที่หลุดออกในที่สุด

อาการอื่น ๆ ที่อาจเกิดขึ้นก่อนหรือพร้อมกันกับผื่นรวมถึง:

• ไข้
• หนาวสั่น
• ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ
• ต่อมน้ำเหลืองบวม
• การหมดแรง
• ปวดศีรษะ
• เจ็บคอ
• การปวดทวารหนักและลำไส้ตรง
• การปวดขณะถ่ายปัสสาวะ

อาการอาจคล้ายกับการติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์ (STIs) เช่นเริมหรือซิฟิลิสเช่นเดียวกับโรคอื่น ๆ ที่มีผื่นเช่นหัดหรืออีสุกอีใส

คนส่วนใหญ่มีอาการป่วยเล็กน้อยและหายภายในสองสามสัปดาห์ แต่บางคนอาจมีอาการรุนแรงและต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล

เด็ก หญิงมีครรภ์และคนที่มีระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแอถือว่ามีความเสี่ยงสูงที่จะพัฒนาเป็นโรครุนแรง

จะทําอย่างไรหากคุณมีอาการของ
โรคเอ็มพ็อกซ์

หากคุณมีอาการของโรคเอ็มพ็อกซ์ คุณควรอยู่บ้าน จํากัดการสัมผัสกับผู้อื่นและไปพบแพทย์และทดสอบ

หากคุณมีอาการ โปรดติดต่อผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพหรือบริการด้านสุขภาพที่ใกล้ที่สุดเพื่อขอคําแนะนํา ตรวจสอบให้แน่ใจว่ามีการปกปิดผื่น รอยโรค แผลอักเสบหรือสะเก็ด หากคุณไปตรวจตามนัด

จะทําอย่างไรหากคุณได้รับการวินิจฉัยว่าเป็น
โรคเอ็มพ็อกซ์

ผู้ที่เป็นโรคเอ็มพ็อกซ์ควรหลีกเลี่ยงการสัมผัสกับผู้อื่น โดยเฉพาะเด็ก หญิงมีครรภ์และคนที่มีระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแอ

หลีกเลี่ยงการสัมผัสกับสัตว์ รวมถึงสัตว์เลี้ยง เนื่องจากความเสี่ยงต่อการแพร่กระจายจากคนสู่สัตว์

รอจนกว่ารอยโรคที่ผิวหนังทั้งหมดจะหายโดยมีชั้นผิวหนังใหม่ก่อตัวอยู่ข้างใต้ ก่อนที่จะกลับมาทํากิจกรรมตามปกติ นัดติดตามผลกับแพทย์ของคุณเพราะแพทย์จะบอกได้ว่าคุณปลอดโรคแล้วและให้คําแนะนําเพิ่มเติมหากจําเป็น เช่น จะต้องใช้ถุงยางอนามัยนานแค่ไหนเมื่อมีเพศสัมพันธ์หลังหายจากโรค

เจ้าหน้าที่สาธารณสุขจากหน่วยสาธารณสุขในพื้นที่ของคุณ (LPHU) หรือกระทรวงสาธารณสุขจะติดต่อคุณมาเพื่อดูว่าคุณเป็นอย่างไรบ้าง พวกเขาจะช่วยระบุคนอื่น ๆ ที่คุณอาจเคยสัมผัสในขณะที่คุณติดเชื้อ เพื่อแจ้งเตือนพวกเขาถึงความเสี่ยงที่จะเป็นโรคเอ็มพ็อกซ์ พวกเขาจะแจ้งคนที่คุณสัมผัสโดยไม่เปิดเผยตัวตนของคุณ

จะต้องทำอะไร หากคุณถูกระบุว่าเป็นผู้สัมผัส
โรคเอ็มพ็อกซ์

หากคุณถูกระบุว่าเป็นผู้สัมผัส ให้เฝ้าสังเกตอาการ ปฏิบัติตามแนวปฏิบัติด้านสาธารณสุขในปัจจุบันและคําแนะนําจากเจ้าหน้าที่สาธารณสุข

การป้องกันโรคเอ็มพ็อกซ์

การฉีดวัคซีนป้องกันโรคเอ็มพ็อกซ์เป็นมาตรการป้องกันที่มีประสิทธิภาพ จำเป็นต้องฉีดสองเข็มเพื่อป้องกันโรคที่รุนแรงได้ดีที่สุด ไม่มีวัคซีนใดที่มีประสิทธิภาพ 100 เปอร์เซ็นต์ และผู้ที่ฉีดวัคซีนแล้วก็อาจเกิดการติดเชื้อได้

หลีกเลี่ยงการสัมผัสกับคนที่ต้องสงสัยหรือได้รับการยืนยันว่าเป็นโรคเอ็มพ็อกซ์ ซึ่งรวมถึงการสัมผัสกับวัสดุที่เป็นไปได้ว่าปนเปื้อน เช่น เครื่องนอนหรือผ้าเช็ดตัว

พิจารณาการจํากัดจํานวนคู่นอนของคุณและมีรายละเอียดการติดต่อของพวกเขา พิจารณาการจํากัดคู่นอนเป็นเวลาสามสัปดาห์หลังจากกลับจากประเทศที่มีการระบาดของโรคเอ็มพ็อกซ์

รักษาสุขอนามัยที่ดี เช่น ล้างมือด้วยสบู่และน้ำ หรือใช้น้ำยาฆ่าเชื้อที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์

หากคุณไม่ได้รับการฉีดวัคซีน หรือได้รับเพียงเข็มเดียวและสัมผัสกับผู้ที่เป็นโรคเอ็มพ็อกซ์มาแล้ว การได้รับวัคซีน (ควรภายในสี่วันหลังการสัมผัส) อาจลดความเสี่ยงในการติดเชื้อเอ็มพ็อกซ์ พูดกับแพทย์ทั่วไปหรือคลินิกสุขภาพทางเพศของคุณเกี่ยวกับการฉีดวัคซีน

การรักษาโรคเอ็มพอกซ์

โดยปกติคนส่วนใหญ่มีอาการป่วยเล็กน้อยและหายภายในสองสามสัปดาห์ มีการรักษาด้วยยาต้านไวรัสสําหรับโรคที่รุนแรง ดังนั้นการทดสอบตั้งแต่เนิ่น ๆ จึงมีความสําคัญ

การฉีดวัคซีนโรคเอ็มพ็อกซ์

ในรัฐวิกตอเรีย ให้วัคซีนโรคเอ็มพอกซ์ฟรีสําหรับผู้ที่มีสิทธิ์

ซึ่งสามารถใช้เพื่อลดความเสี่ยงของการติดเชื้อและโรครุนแรงใน:

• กลุ่มผู้เสี่ยงสูงที่มีสิทธิ์
• บางคนซึ่งได้มีการสัมผัสโรคเอ็มพ็อกซ์ที่มีความเสี่ยงสูงเมื่อไม่นานมานี้

คนที่ได้รับวัคซีนเข็มแรกแล้ว ควรพูดคุยกับผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพของตนว่าจะได้รับเข็มสองเมื่อใด คุณจำเป็นต้องได้รับวัคซีน 2 เข็มเพื่อการป้องกันที่ดีที่สุด

วัคซีนโรคเอ็มพ็อกซ์ใช้เวลาประมาณ 2 สัปดาห์ก่อนที่จะมีประสิทธิภาพ

วัคซีนโรคเอ็มพ็อกซ์มีให้ทั่วไปผ่านคลินิกสุขภาพทางเพศ โรงพยาบาลของรัฐ แพทย์ทั่วไป บริการสุขภาพของชาวอะบอริจิน เทศบาลบางแห่งและร้านขายยาชุมชน หน่วยสาธารณสุขในพื้นที่ของคุณสามารถช่วยคุณค้นหาผู้ให้บริการในพื้นที่ของคุณได้

จะขอความช่วยเหลือได้ที่ไหน

• กรุณาเรียกรถพยาบาลเสมอในกรณีฉุกเฉิน (Triple Zero) โทร. 000
• แผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลใกล้บ้านคุณ
• จีพี (แพทย์) ของคุณ
• NURSE-ON-CALL โทร. 1300 60 60 24 (24 ชั่วโมง 7 วัน) – สําหรับคําแนะนําด้านสุขภาพที่เป็นความลับจากพยาบาลวิชาชีพ
• Melbourne Sexual Health Centre โทร. (03) 9341 6200 หรือ 1800 032 017 หรือ TTY (สําหรับผู้พิการทางการได้ยิน) โทร. (03) 9347 8619
• เครือข่ายสุขภาพทางเพศแห่งรัฐวิกตอเรีย – ไปรับการตรวจได้ที่ไหน – ไปที่คลินิก GP ที่เป็นพันธมิตรของศูนย์สุขภาพทางเพศเมลเบิร์นเพื่อการตรวจสุขภาพและการรักษาโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
• Thorne Harbour Health (เดิมชื่อ Victorian AIDS Council) โทร. (03) 9865 6700 หรือ 1800 134 840
• Emen8 - ค้นหาศูนย์สุขภาพทางเพศที่ใกล้ที่สุดของคุณ
• ค้นหาหน่วยสาธารณสุขในพื้นที่ของฉัน