ਸਦਮਾ ਅਤੇ ਬੱਚੇ - ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਦੋ ਸਾਲ ਤੱਕ ਦੇ (Trauma and children 0 to 2 years - Punjabi)

ਸਦਮੇ ਦਾ ਬਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ 'ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਗਲਤ ਧਾਰਨਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬੱਚੇ ਸਦਮਾਮਈ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ ਜਾਂ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਕਿਸੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਬਾਲਗਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦਿਖਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾ ਹੋਣ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵੱਡੇ ਬੱਚੇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਦਮਾਮਈ ਅਤੇ ਜਾਨਲੇਵਾ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਾਰ ਦੁਰਘਟਨਾਵਾਂ, ਬੁਸ਼ਫਾਇਰ, ਅਚਾਨਕ ਬਿਮਾਰੀ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸਦਮਾਮਈ ਮੌਤ, ਅਪਰਾਧ, ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਜਾਂ ਹਿੰਸਾ।

ਸਦਮਾ ਜੋ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਅਹਿਮ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਗਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਅਤੇ ਬੰਧਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ, ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਨਿਆਦੀ ਵਿਕਾਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਮਹਿਫੂਜ਼ ਅਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਘਰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮੱਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਬੱਚੇ ਜਾਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੱਦਦ ਕਰੇਗਾ।

ਸਦਮਾ ਬਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਬਾਲਕ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਬਹੁਤ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਬਚਾਉ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਮਾਪਿਆਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਰਸਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੁਆਰਾ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ, ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਵਾਧਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮਹੀਨਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਬੱਚੇ ਇਹਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਬਹੁਤ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ:

• ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਜਾਂ ਮੁੱਖ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡਰ, ਉਦਾਸੀ ਜਾਂ ਹਾਵੀਪਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੋਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
• ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮੁਖ ਦੇਖਭਾਲਕਰਤਾ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣਾ - ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਸੱਟ ਲੱਗਣ ਕਾਰਨ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਜਾਂ ਸਦਮੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋਰ ਕਾਰਕਾਂ ਕਾਰਨ। ਇਸ ਦਾ ਦੋਹਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਆਪਣੇ-ਆਪ ਵਿੱਚ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਖਭਾਲਕਰਤਾਵਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨ ਦੀ ਅਸੁਰੱਖਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਰਿਕਵਰੀ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਦਮੇ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੇ ਹਨ
• ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ - ਬਾਲਕ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਰੌਲੇ-ਰੱਪੇ, ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭੱਜ-ਦੌੜ ਵਾਲੇ ਰੁਟੀਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਅੱਗੇ ਕੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ
• ਕਿਸੇ ਬੰਧਨ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਜਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਮਝ ਦੀ ਘਾਟ - ਸਦਮਾ ਕਈ ਵਾਰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਬੰਧਨ ਦੇ ਗਠਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੱਚੇ 'ਤੇ ਇਸਦੇ ਪੈਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਪਰਿਵਾਰ ਜਾਂ ਮੁੱਢਲਾ ਦੇਖਭਾਲਕਰਤਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਬੱਚਾ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਬਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਦਮੇ ਪ੍ਰਤੀ ਆਮ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ

ਜਦੋਂ ਬਾਲਕਾਂ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਨਲੇਵਾ ਜਾਂ ਸਦਮਾਮਈ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ - ਬਿਲਕੁੱਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਡਰਦਾ ਹੈ। ਕੁੱਝ ਆਮ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ:

• ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮੁੱਖ ਦੇਖਭਾਲਕਰਤਾ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ 'ਤੇ ਅਸਧਾਰਨ ਤੌਰ ਦੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ।
• ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ 'ਜੰਮੀ ਹੋਈ ਚੌਕਸੀ' - ਬੱਚੇ ਦੀ ਦਿੱਖ 'ਹੈਰਾਨੀ ਭਰੀ' ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ
• ਸੁੰਨ ਹੋਣ ਦੀ ਦਿੱਖ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿਖਾਉਣਾ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਜੋ ਵਾਪਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ 'ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ' ਜਾਪਣਾ
• ਚੰਚਲ ਅਤੇ ਦਿਲਚਸਪ ਮੁਸਕਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ 'ਕੂ-ਇੰਗ' ਵਿਵਹਾਰ ਦਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣਾ
• ਖਾਣ ਦੇ ਹੁਨਰ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ
• ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚਣਾ
• ਵਧੇਰੇ ਅਸਥਿਰ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ
• ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਹੁਨਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੈਠਣ, ਰੇਂਗਣ ਜਾਂ ਤੁਰਨ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਫ਼ਿਸਲਣਾ ਅਤੇ ਬੇਢੰਗੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣਾ।

ਮਾਪੇ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਦਮੇ ਨਾਲ ਸਿੱਝਣ ਵਿੱਚ ਮੱਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ

ਜੋ ਬਾਲਕ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਸਦਮੇ ਵਿੱਚ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੱਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਢਾਂਚਾ, ਪੂਰਵ-ਅਨੁਮਾਨ ਅਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕੁੰਜੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਜੋ ਮਾਪੇ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਬਾਲਕ ਜਾਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਦਮੇ ਨਾਲ ਸਿੱਝਣ ਅਤੇ ਠੀਕ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਮੱਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ:

• ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਸਦਮੇ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਨਾਲ ਸਿੱਝਣ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਮੱਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰੋ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਵਧਾਓ।
• ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਲਾਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ ਕਿ ਬਾਲਕ ਜਾਂ ਬੱਚਾ ਕਿਵੇਂ ਹੈ।
• ਬੱਚੇ ਦੇ ਤਣਾਅ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਸਿੱਖੋ।
• ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਣ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਹੋ ਸਕੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੱਦਦ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤਣਾਅ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਅਤੇ ਲੰਬਾਈ ਨੂੰ ਘਟਾਓ।
• ਬੱਚੇ ਦੇ ਕੋਲ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਸੌਣ ਅਤੇ ਖੁਆਉਣ ਦੇ ਰੁਟੀਨ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖੋ।
• ਸ਼ਾਂਤ ਮਾਹੌਲ ਅਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰੋ।
• ਸਿਰਫ਼ ਬੱਚੇ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਓ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਅਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਹੋਣ ਦਿਓ।
• ਅਹਿਮ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੇਲੋੜੇ ਵਿਛੋੜੇ ਤੋਂ ਬਚੋ।
• ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਦਮੇ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ।
• ਉਮੀਦ ਕਰੋ ਕਿ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇ ਵਿਵਹਾਰ ਵਿੱਚ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਸਕਦਾ ਹੈ (ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਜਾਂ 'ਚਿਪਕੂ' ਅਤੇ ਨਿਰਭਰ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਣਾਅ ਪ੍ਰਤੀ ਢਲਣ ਦੀ ਸਾਧਾਰਨ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਹੈ - ਇਹ ਬੱਚੇ ਦੇ ਇਸ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਲੰਘੇ ਹਨ।
• ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੀਚਾਰਜ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਕੱਢੋ।

ਕਿਸੇ ਸਦਮਾਮਈ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਮੱਦਦ ਕਦੋਂ ਲੈਣੀ ਹੈ

ਬੱਚੇ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵਿਕਾਸ ਕੁੱਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੌਲੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਅੱਗੇ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਪਤਾ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਾਂ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਗੰਭੀਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਲਾਹ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮੱਦਦ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੇਕਰ:

• ਬਾਲਕ ਜਾਂ ਬੱਚਾ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਖਿਸਕ ਰਿਹਾ ਹੈ
• ਵਿਕਾਸ ਹੌਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹ ਕਿਸੇ ਸਦਮਾਮਈ ਘਟਨਾ ਜਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਵਿਘਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ
• ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸਦਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਾਣਨ, ਨੇੜੇ ਹੋਣ, ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ - ਇਸ ਬੰਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਪਟੜੀ 'ਤੇ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਮੱਦਦ ਲੈਣੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
• ਤੁਹਾਨੂੰ ਖ਼ਤਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਬਾਲਕ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ
• ਤੁਸੀਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤਣਾਅ, ਸੋਗ, ਚਿੰਤਾ, ਥਕਾਵਟ ਜਾਂ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਿਮਾਰ ਹੋ - ਇਸ ਦਾ ਬਾਲਕ ਜਾਂ ਬੱਚੇ 'ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।
• ਤੁਹਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰਾ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਸਬੂਤ ਵੱਧ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਬੱਚਾ ਜਿੰਨਾ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਦਮੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਓਨੀਆਂ ਹੀ ਗੰਭੀਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਰਿਕਵਰੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਮੱਦਦ ਅਤੇ ਸਲਾਹ ਦੀ ਛੇਤੀ ਮੰਗ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।

ਜੇਕਰਕਿਸੇਵੀਸਮੇਂਤੁਸੀਂਆਪਣੀਮਾਨਸਿਕਸਿਹਤਜਾਂਕਿਸੇਅਜ਼ੀਜ਼ਦੀਮਾਨਸਿਕਸਿਹਤਬਾਰੇਚਿੰਤਤਹੋ, ਤਾਂਲਾਈਫਲਾਈਨਨੂੰ 13 11 14 'ਤੇਫ਼ੋਨਕਰੋ।

ਮੱਦਦ ਕਿੱਥੋਂ ਲੈਣੀ ਹੈ

• ਤੁਹਾਡਾ ਜੀਪੀ (ਡਾਕਟਰ)
• ਤੁਹਾਡੀ ਜੱਚਾ-ਬੱਚਾ ਸਿਹਤ ਨਰਸ
• ਤੁਹਾਡਾ ਸਥਾਨਕ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਿਹਤ ਕੇਂਦਰ
• ਬਾਲ ਰੋਗ ਵਿਗਿਆਨੀ ਜਾਂ ਬਾਲ ਅਤੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ - ਤੁਹਾਡਾ ਡਾਕਟਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੈਫ਼ਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ
• ਫੀਨਿਕਸ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਪੋਸਟ-ਟਰੌਮੈਟਿਕ ਮੈਂਟਲ ਹੈਲਥ ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ (03) 9035 5599
• Centre for Grief and Bereavement (ਮਾਤਮ ਅਤੇ ਸੋਗ ਲਈ ਕੇਂਦਰ) ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ 1800 642 066

ਜਿਹੜੀਆਂ ਆਮ ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ ਸਲਾਹ ਸੇਵਾਵਾਂ ਸਲਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ:

• Lifeline (ਲਾਈਫ਼ਲਾਈਨ) ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ 13 11 14
• GriefLine (ਗ੍ਰੀਫ਼ਲਾਈਨ) ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ 1300 845 745
• beyondblue (ਬਾਇਓਂਡਬਲੂ) ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ 1300 22 4636
• ਕਿਡਜ਼ ਹੈਲਪਲਾਈਨ ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ 1800 55 1800
• ਨਰਸ-ਔਨ-ਕਾਲ ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ 1300 60 60 24 – ਮਾਹਰ ਸਿਹਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਲਾਹ ਲਈ (24 ਘੰਟੇ, 7 ਦਿਨ)

ਹਵਾਲੇ

• Greenspan, S. I. & Wieder, S. (2006), Infant and early childhood mental health: a comprehensive, developmental approach to assessment and intervention, American Psychiatric Publishing.
• Child development and trauma guide, every child every chance, Children, Youth and Families, Department of Human Services, Victorian Government.
• Facts for families – helping children after a disaster, American Academy of Child Adolescent Psychiatry.